Wat Karel gemist heeft...

donderdag 16 januari 2014

Wat Karel gemist heeft...

Karel was zaterdag niet in de gelegenheid de Beurs van Bewust Meppel in Dingstede te bezoeken. Hij vierde een verjaardag in Amsterdam, slenterde zondagmiddag over het strand van Bloemendaal aan Zee waar hij nooit eerder was geweest.

Hij dacht af en toe aan de beurs die hij had gemist. Het motto bleef rondspoken door zijn hoofd, ook al spoelden de hagelwitte golven van de fris ogende Noordzee zwaarmoedige aanzetten klaterend weg. ‘Leef ik wel voldoende in harmonie met mezelf, de medemens en de aarde? En waaraan toets je deze drie-eenheid,’ overpeinsde Karel.
In harmonie leven met de aarde en met de medemens? Hij heeft nog steeds geen moes-en kruidentuin en laat uit pure gemakzucht het grasveld bedekken met mos, omdat het ‘s zomers zo zacht is aan z’n blote voeten. In harmonie met de medemens? Karel had zich niet al te druk gemaakt om die gekke zwarte piet-discussie en hij volgde nu met enige meewarigheid en landerigheid de opwinding over de zware delegatie naar de Olympische Winterspelen. Ook na de dood van Ariel Sharon spreekt hij over deze gewezen Israëlische leider geen asgrauwe banvloek uit. ‘Misschien lijd ik wel aan een zekere vervlakking,’ luidde zijn eigen diagnose.

Opwinding of er deze winter nog wel schaatstochten kunnen worden verreden, bespeurde Karel evenmin bij zichzelf. Misschien ligt er wel een steen van gemakzucht en berusting op zijn ziel. Gelukkig kon hij nog wel ten volle genieten van voorstellingen in Ogterop, in harmonie met zichzelf, de meegenietende medemens en de zich in het zweet werkende acteurs en cabaretiers uit de kleinkunstwereld.
Het ontbreekt Karel aan een bepaalde existentiële nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid in een bepaalde richting. Hij wilde bijvoorbeeld zaterdagochtend voor vertrek naar de hoofdstad graag het nieuwe Kraloohuis zien van Vanboeijen. De uitdrukking in de ogen van bewoners, trots als sommigen waren op hun nieuwe en vooral ruime kamer. Karel was een betrokken buurtbewoner. Toen hij terug naar huis liep door de dreinende regen hield hij zichzelf voor dat hij zich als vrijwilliger moest opgeven. Af en toe een wandeling maken met een bewoner of een potje komen dammen of een een eenvoudiger spelletje als dit meer in de lijn van de vrijetijdsbesteding in het Kraloohuis ligt.

Karel ging naar de site van de Beurs van Bewust Meppel en het trof hem dat hij wat lauw reageerde op de vele mogelijkheden die hij zijn lichaam zaterdag in Dingstede had onthouden. Een workshop dichterbijklank had hem wellicht dichter bij zijn ego kunnen brengen. Hij had  eindélijk eens kennis kunnen maken met de integrale reflexzone therapie van de hem bekende Akke Rozema wier handen hem tot nu toe volstrekt onbekend zijn gebleven.
En anders wel een spontane kennismaking met Wytske Smeding, stress- en vitaliteitsconsulente. Misschien had zij een paar heel goede adviezen om minder adrenaline te produceren in hectische periodes. Karel had het een en ander gehoord van de volgens vrienden erg sympathieke Galit Tuvya. De titel van haar workshop ‘Dans wat in je leeft’ had wel iets voor hem geleken. Er leeft genoeg in hem. Als hij dat zou verbinden met het ritme in de stem van Galit Tuvya zou hij misschien op een magische manier in beweging komen. Ja, als hij de Beurs Bewust Meppel had bezocht, had hij stellig gedanst in wat in hem leeft. Ook al had zijn vrouw wellicht wat afwijzend gereageerd. Dat kon hij pareren. Zo goed waren ze met elkaar. De basis is in balans. Die workshop basis in balans van Mandy Hoekman zouden ze niet nodig hebben, veronderstelde Karel.
 

Ze stonden dichtbij de mantra van Ina Fisher: thuis in je lijf en leven. Ze kenden zichzelf en vanuit die basis begonnen ze elkaar een jaar of dertig wederzijds te verkennen. Eerst hun beider leven, vervolgens voorzichtig hun lijven. Ze bereikten zo af en toe in elkaar verstrengeld een wervelende regenboog en bekenden dat ze samen meer zijn dan de optelsom van hun beider IQ.
Karel liep de lijst af van stands en workshops die de Beurs Bewust Meppel te bieden had. Hij werd allengs nieuwsgieriger. Waarom was het familielid nu uitgerekend vorige week jarig en moest dat zaterdag worden gevierd. Wat zou de 3weg voor Zin, Ziel en Zorg van Peter Kortekaas voor hem hebben kunnen betekenen? En hoe was de uitwerking van spiegelkracht in de praktijk, zo had hij Simone van der Nat kunnen vragen.
En zou Akide Feng Shui ook leiden naar ontspanning en bewustwording, zoals de uitnodiging voor de beurs belooft?
Wat er ook aan informatie voor meer harmonie in jezelf, de medemens en de aarde over Karel heen zou zijn gestort, minstens één constatering onderschreef hij volkomen. ‘Kom met de fiets dan vervuil je niets’. Dat wist hij van een vorige beurs, waarin de relatie tussen rijder en fiets centraal stond. Daar had Karel zich overgegeven aan een Japanse rijtherapie, de Koga Miyata Feng Shui, die hem zonder versnellingen in een extatische stemming had gebracht alsof hij als een hinde de Tourmalet beklom.
Karel wil er volgend jaar bij zijn. Nieuwsgierig en betrokken bij het welzijn van de aarde, de medemens en van hemzelf. In die volgorde.